Samen Kerken: Nieuwe cyclus Zwanenhofvieringen

Op de tweede zondag van september, 13 september, starten de Zwanenhofvieringen weer. Zoals altijd beginnen we in de sfeervolle kapel met inzingen, samen met het Twents Liturgiekoor, want het samen zingen is het belangrijk onderdeel van onze vieringen. Ook zal de collecteschaal weer rondgaan, om de Stichting Noodopvang Dakloze Asielzoekers te ondersteunen.

Tijdens de vieringen in het najaar, inclusief de kerstviering op Kerstavond, zullen we ons bezinnen op het zo bekende gebed het “Onze Vader”. Het “gevaar” van het bidden van zo’n bekende tekst is, dat je je helemaal niet realiseert welke woorden je eigenlijk bidt en wat je gebed eigenlijk wil “zeggen”. Een bezinning op de betekenis van dit gebed opent ons hart en verstand voor diepe geloofswaarden! Al was het maar alleen het besef dat niemand anders dan Jezus ons heeft geleerd om met deze woorden te bidden.

Hij vraagt ons God aan te spreken met “Onze Vader”. Het woord “onze” geeft weer dat wij samen bidden, niet ieder voor onszelf. We mogen beseffen dat wij mensen elkaars broers en zussen zijn, lid van één grote mensenfamilie, met als Bron onze hemelse Vader. Jezus gebruikt hierbij de aanspreektitel “Abba” dat vertaald kan worden als “pappa”. Wij mensen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden in relatie met een liefdevolle, nabije God. De bezinning op deze naam van God opent ons voor de mogelijkheid om andere namen aan God te geven: Moeder, Licht, Liefde, Bron van ons bestaan.

Huub Oosterhuis stelt in een lied vragen bij ons gebed Onze Vader:

In de hemel onze vader
in een hemel die zo hoog is –
waarom zijt Gij niet op aarde
hier nu God in mensen vrede.
Zijt Gij God en niet bij machte
moord en doodslag te voorkomen?
Waarom geeft Gij ons de vrijheid
elkaar zinloos te doen lijden?

Susan van Os
emeritus pastoraal werker lid van het Twents Liturgiekoor

Lees ook

Samen Kerken: De waarde van waken