<p>Annemiek van Oosten houdt van wandelen. Zij maakte door de jaren heen al veel bijzondere tochten.</p>

Annemiek van Oosten houdt van wandelen. Zij maakte door de jaren heen al veel bijzondere tochten.

(Foto: )

Annemiek van Oosten loopt 600 kilometer

BORNE - Annemiek van Oosten houdt van wandelen. Hun vakantie staat dan ook altijd in het teken van wandelen. Op de Canarische eilenden, Frankrijk, Oostenrijk, enz. Maar ook hier in de buurt. Zeker 2 a 3 keer per week wandelt ze in de omgeving.

Vorig jaar zomer bedacht ze zich dat het toch wel erg leuk zou zijn om naar Santiago de Compostela te lopen. Ze houdt wel van een doel om naar toe te lopen. De route begint vanuit verschillende plaatsen in Europa door de Pyreneeën naar het pelgrimsoord Santiago de Compostela. Veel mensen starten ook vanuit de Pyreneeën, maar ook dan heb je nog achthonderd kilometer te gaan. Het leek Annemiek echter leuker om vanuit huis te starten. Oldenzaal is zo’n beginpunt van de route waar ze dus startte om in etappes te gaan lopen.

Ze eindigde uiteindelijk in Maastricht waar ze door de coronamaatregelen de grens niet over kon. Door haar drukke baan als directeur van de Floraschool in Borne kon ze natuurlijk niet altijd zomaar weg. En nu in de zomervakantie kon dat wel. Ze is toen vanaf Maastricht tot net voorbij Reims gelopen.

Ze wilde er niet de hele zomervakantie aan besteden. Ze had dit alleen gedaan en wilde ook samen met haar man wat dingen doen. Haarman houdt ook erg van wandelen. Hij heeft haar dus opgehaald in Reims en vervolgens hebben ze nog twee weken door de Drôme en de Franse Alpen gelopen. Dus alles bij elkaar 600 km. “Ik heb dus wel de hele vakantie gelopen, echt elke dag,” zegt Annemiek.

Ze sliep in een tentje dat ze bij zich had in een rugzak. Annemiek: “Dat slapen in een tent vond ik wel erg leuk, het geeft je veel meer vrijheid en ik vind kamperen heel erg leuk”. Soms sliep ze ook wel in een hotel of in een Bed & Breakfast.

Annemiek is vertrokken toen de overstromingen er aan zaten te komen. Ze was in Luik toen dit op z’n hevigst was. “Ik kon van daaruit bijna niet weg en moest m’n eigen weg zoeken ook helemaal buiten de route om”. Tijdens de hele route heeft ze daar vaak van af moeten wijken. Tor ver in België en begin Frankrijk zag je de gevolgen daarvan.

“De overstromingen waren natuurlijk een ramp van wereldformaat. Om dat zo met eigen ogen van dichtbij te zien hoeveel leed dat brengt en te zien hoe zo’n Maas veranderd in een kolkende massa, koelkasten bankstellen etc. met zich meenemend, vond ik heel heftig”, aldus Annemiek. Door die overstromingen kwam ze in situaties waar ze gewoon niet verder kon lopen, waar ze door het water moest waden en heel veel modder. Ze kwam losgeslagen vee tegen, koeien die midden op het pad stonden en waar je niet langs kon.

Wat Annemiek vooral was opgevallen was de stilte, ze was bijna niemand tegengekomen, hoewel dat toch wel een bekende route is.Met name in Frankrijk loop je door die enorme graanvelden waar je echt niemand tegenkomt. Annemiek: “Die stilte vond ik erg opvallend maar ook wel weer fijn”. “Het mooie van wandelen is, zeker als je een lang stuk loopt zoals ik die België van noord naar zuid doorkruist heeft, dat het landschap steeds veranderd. Soms loop je door de Ardennen, dan weer langs rotsen of water, je komt door dorpjes etc. Ik heb ook wel gehad dat ik twee dagen alleen maar door bos liep. En ja, dat is op sommige momenten wel even doorbijten”. “Het mooie van die stilte is dat je wel veel dieren ziet zoal vossen en heel veel reeën. 

Op drie dagen blaren na toen ze door de overstromingen op open schoenen moest lopen heeft ze geen medische problemen gehad. Ze is natuurlijk behoorlijk getraind omdat ze zoveel loopt. Annemiek: “Het ging naarmate de tocht vorderde fysiek eigenlijk steeds beter. Door mijn drukke baan die veel van je vergt kom je op zo’n wandeltocht tot rust. Omdat je alleen bent en fysiek bezig bent worden heel andere dingen belangrijk, je kunt de zorgen van je werk helemaal loslaten”. Ze is van plan om de route helemaal te gaan lopen en te vertrekken waar ze nu geëindigd is bij Reims te eindigen in Santiago.

Kinderyoga
Naast haar werk als schoolleider van de Floraschool is Annemiek ook kinderyogadocent. Ze geeft op woensdag les bij Holystisch Centrum Ankh en clinics bij alle BSO’s in Borne onder naam Birigoyo (een berg op La Palma). Dit heeft veel raakvlaken met lopen. Kinderen leren rust te pakken en even niets te doen. Hierdoor wordt het helder in hun hoofd.

Meer berichten