Paus Leo versus Donald Trump
De wereld is in een rap tempo veranderd. Wie had een paar decennia geleden verwacht dat er tussen westerse wereldleiders verschillen van mening publiekelijk met felle (scheld)woorden zouden worden uitgevochten. Ik niet. Hoewel de polarisatie tussen wat we links en rechts noemen toen al zichtbaar begon te worden.
Aan het begin van deze eeuw hadden we in Nederland Pim Fortuyn welke geen blad voor zijn mond nam en ook in andere landen werd de toon scherper. Maar niets vergeleken met wat we horen en zien sinds Trump president is.
Met als klap op de vuurpijl recent de fel besproken meningsverschillen tussen de regering Trump en paus Leo. Aan de ene kant president Trump die openlijk zegt dat de Paus dingen zegt die niet waar zijn, zegt geen fan van hem te zijn en hij zwak op het gebied van misdaad is en heel slecht in buitenlandpolitiek.
En daar arrogant aan toevoegt dat als hij geen president van de US zou zijn, Leo niet tot paus was gekozen. En vice-president Vance die daar nog een schepje bovenop doet door te zeggen dat de paus heel voorzichtig moet zijn als het gaat om theologische zaken en het Vaticaan zich beter kan beperken tot morele zaken.
En aan de andere kant paus Leo die zegt niet bang te zijn voor Trump. Maar ook zegt dat de wereld wordt verwoest door een handvol tirannen en het jaren zal kosten om dit te herstellen. En daar aan toevoegt dat ondanks alle schijn geweld nooit het laatste woord zal hebben.
Wat hen bindt is dat beiden Amerikaan zijn en dat beiden miljoenen mensen vertegenwoordigen. Maar daar houdt de gelijkenis dan ook mee op. Voor de rest lijken ze in verschillende werelden te leven. Toch is het te eenvoudig om dit neer te zetten als een tegenstelling tussen goed en fout, tussen links en rechts, tussen populisme en moraliteit. Want beide figuren zijn producten van dezelfde tijdgeest: een tijd waarin mensen zoeken naar houvast. De een vindt dat in kracht en directheid, de ander in traditie en bezinning. Maar onder die verschillen ligt dezelfde vraag: wie geeft richting in een wereld die steeds minder voorspelbaar en complexer wordt? Waar technologie de overhand lijkt te krijgen boven menselijkheid. Ik zie het als winst dat de verschillen duidelijk boven tafel komen, dat wereldleiders elkaar niet meer naar de mond praten, slijmen, maar duidelijk uitspreken hoe ze er over denken. Maar het zou wel fijn zijn dat dit gebeurt met respect voor elkaars wijze van denken en niet leidt tot oorlog en geweld met vernietiging van de wereld tot gevolg. Dat het leidt tot serieuze diplomatie om te komen tot oplossingen waarmee we een betere wereld kunnen bouwen.
Gustaaf Boerjan
Raad van Kerken Borne, Hertme en Zenderen.