Column Irene Pigge: Groen
ColumnIrene Pigge is samen met haar man onder andere eigenaar van het winkeltje op het station van Borne. Een druk punt, waar veel ontmoetingen plaatsvinden en waar reuring is. In Hart van Borne vertelt zij wat zij er zoal meemaakt.
Onlangs was ik bij de voorstelling van Harm Edens over de klimaatverandering. Enorm grappige man, maar met een beklemmende en ontrievende boodschap. De wereld gaat naar de gallemiezen en we staan erbij en kijken ernaar. Het is om moedeloos van te worden. Maar zo’n avond laat je wel even stilstaan bij wat jíj doet voor het milieu. En waar winst te behalen valt. Als ik voor mezelf nadenk hoe groot mijn ecologische voetafdruk is, denk ik dat deze op zich meevalt. Als ik rijd, rijd ik elektrisch (voor het grootste deel dan), ik scheid mijn afval, heb zonnepanelen en ik vlieg nagenoeg niet. Ik probeer zo weinig mogelijk wegwerpmeuk te gebruiken.
Edens pleitte naast het verkleinen van je voetafdruk voor het vergroten van je handafdruk. De voetafdruk gaat om wat je achterlaat, de handafdruk staat voor wat je meeneemt. Wat breng jij de wereld in? Dat laat me wel nadenken. Wat kan ik actief doen? Nu speel ik met het idee verweesde en verguisde mokken een plek te bieden in mijn zaak zodat mensen daar hun koffie in mee kunnen nemen. Iedereen heeft ze wel in de kast. De mok met daarop een leeftijd waarin je ooit drop kreeg. Die mok met tieten. De obligate mok-met-kunstprint uit het kerstpakket (vaak Van Gogh). Kun je prima koffie in meenemen en achterlaten op een andere koffieplek. Ik zou mezelf wel zien zitten in de trein met een mok waarop met koeienletters ‘40 and fabulous’ staat. Of ik gooi er een leuke plant in. Een echte. Lekker groen.
Irene Pigge
De Koffiekaravaan
