Samen Kerken: Geloven

Om meerdere redenen is deze paastijd een mooie tijd van het jaar. We zitten in de lente, alles groeit en bloeit en de Verrezen Heer stemt ons tot grote vreugde. Fijn is het ook om te horen dat er vele jonge mensen in de paasnacht zijn gedoopt. Ze geven veelal als reden van hun ‘bekering’ aan: houvast in het leven en het verlangen ergens duidelijk bij te horen. De grote vragen van het geloof gaan, gelukkig maar, aan hen voorbij.

Dat geloven geen eenvoudige zaak is, bewijst wel het feit dat filosofen en theologen over elkaar heen tuimelen met beweringen en theorieën die het geen eenvoudige zaak maken van wat we doen als gelovigen. Wel hebben ze rake opmerkingen die we ter harte moeten nemen. Geloven dat God geen sinterklaas is maar de Totaal-Andere is een proces dat we allemaal doormaken En dan de twaalf artikelen van het geloof, die we elke zondag herhalen, en die niet zomaar door iedereen worden erkend, of waar we moeite mee hebben. Daar komen ook de dogma’s nog bij die ons worden voorgehouden.

Geloven is op de eerste plaats een erkennen van een grote macht in ons leven, in een God die ons geschapen heeft en die van ons houdt. Dat betekent dat we niet alles van onszelf hebben, en dat geloof in God ons leidt tot zelfkennis. Geloven in een persoonlijke liefdevolle God brengt ons dichter bij ons zelf.. Godkennis en zelfkennis gaan hand in hand. Als gelovige christenen hebben we dit geloof van onze ouders gekregen. We ontvingen het tegelijk met onze naam, met onze identiteit en met hun liefde. Dit alles zal ons door de tijd heen bij ons blijven en daar mogen blij mee zijn.

We leven in een wereld vol ongeloof, en soms denken we: houden wij het vol om te blijven geloven. Uiteindelijk is ons geloof in oorsprong gelijk aan het geloof van onze ouders, wat de reden was waarom wij gedoopt werden. Voor altijd blijven we kinderen van onze ouders. Niet dat wij hetzelfde blijven, maar ergens is het geloof dat onze ouders ons meegegeven hebben latent of duidelijk aanwezig in ons leven. De pas gedoopten staan nog voor een toekomst waarin ze dit geloof duidelijk een plaats moeten geven in hun doen en laten, vooral op de lange duur. Maar samen zijn we een gemeenschap en houden we met behulp van de Geest dit geloof levend in ons midden.

Nico Hofstede
karmeliet

Lees ook

Samen Kerken: Genieten met een grote G